«گزارش سالیانه تامین مالی حملونقل» در سال ۲۰۲۵ به بررسی تحولات سال ۲۰۲۴ در سرمایهگذاری خصوصی در زیرساختهای حملونقل میپردازد. در این گزارش آمده است که طی سه دهه گذشته، دولتهای سراسر جهان به طور فزایندهای به بخش خصوصی روی آوردهاند تا زیرساختها را طراحی، ساخت، تأمین مالی، بهرهبرداری و نگهداری کنند. این زیرساختها شامل تأسیسات برق، گاز و آب، فرودگاهها، بنادر، جادهها، خطوط لوله و تأسیسات مخابراتی میشود. نهادهای زیرساختی موجود که نیاز به بازسازی یا نوسازی دارند، از طریق فروش مستقیم یا اجارههای بلندمدت «خصوصیسازی» شدهاند. (این معاملات به عنوان معاملات «براونفیلد» شناخته میشوند.)
برای زیرساختهای جدید، دولتها از طریق یک فرآیند رقابتی، امتیازات بلندمدت طراحی-ساخت-تأمین مالی-بهرهبرداری-نگهداری (DBFOM) را اعطا میکنند. این مشارکتهای عمومی-خصوصی (P3) بلندمدت معمولاً بین ۳۰ تا ۵۰ سال طول میکشند. این معاملات برای پروژههای جدید به عنوان پروژههای «گرینفیلد» شناخته میشوند.
در حالی که ایالات متحده همچنان در استفاده از این نوع مشارکتهای عمومی-خصوصی (P3) از بسیاری از کشورهای اروپا، آسیا/اقیانوسیه و آمریکای لاتین/کارائیب عقب مانده است، این تفاوت تا حدی به این دلیل است که بسیاری از زیرساختهای غیرحملونقلی که در اروپا و مناطق دیگر متعلق به دولت و توسط آن اداره میشدند، در ایالات متحده به طور تاریخی متعلق به سرمایهگذاران بودهاند؛ مانند مخابرات، تأسیسات برق و گاز، خطوط لوله، و بخشی از تأسیسات آب و فاضلاب.
از سوی دیگر، زیرساختهای حملونقل عمده مانند فرودگاهها، بنادر دریایی و جادهها که در کشورهای اروپا، آسیا/اقیانوسیه و آمریکای لاتین/کارائیب به طور گسترده خصوصیسازی شدهاند، در ایالات متحده همچنان عمدتاً متعلق به دولت هستند و توسط آن اداره میشوند.
هر دو پروژههای زیرساختی براونفیلد و گرینفیلد نیاز به تأمین مالی بلندمدت دارند. تأسیساتی که متعلق به دولتها هستند و توسط آنها اداره میشوند، اغلب ۱۰۰ درصد از طریق اوراق قرضه درآمدی دولتی یا اوراق قرضه تعهدات عمومی تأمین مالی میشوند، که در ایالات متحده از مالیات فدرال معاف هستند.
وقتی بخش خصوصی در زیرساختها سرمایهگذاری میکند، معمولاً بخشی از هزینه را با سرمایهگذاری سهام پوشش میدهد و بقیه را از طریق اوراق قرضه درآمدی بلندمدت تأمین مالی میکند. نیازهای تأمین مالی بزرگ برای زیرساختهای تأمینشده توسط بخش خصوصی، منجر به توسعه و رشد صندوقهای سرمایهگذاری زیرساختی شده است، که سرمایه سهام را جمعآوری میکنند تا در زیرساختهای متعلق به بخش خصوصی یا زیرساختهای P3 سرمایهگذاری شود.
صندوقهای بازنشستگی بخش عمومی، که به دنبال افزایش بازده کلی سرمایهگذاریهای خود هستند، نیز معمولاً از طریق صندوقهای سرمایهگذاری زیرساختی سرمایهگذاریهای قابل توجهی در زیرساختهای درآمدزا انجام میدهند. به همین ترتیب، شرکتهای بیمه و صندوقهای ثروت ملی اکنون سرمایهگذاریهای بلندمدت در این نوع زیرساختهای درآمدزا انجام میدهند.
در حالی که دامنه گزارش، جهانی است، توجه ویژهای به تحولات ایالات متحده در زیرساختهای P3 و رشد مداوم سرمایهگذاری صندوقهای بازنشستگی شده است. بخش ۲ نقش مداوم صندوقهای سرمایهگذاری زیرساختی در سراسر جهان را بررسی میکند. بخش ۳ بهروزرسانیای در مورد بزرگترین شرکتها و پروژههای عمده P3 در حال اجرا در سطح جهانی و در ایالات متحده ارائه میدهد. بخش ۴ سپس سرمایهگذاری رو به رشد صندوقهای بازنشستگی در زیرساختهای درآمدزا را بررسی میکند.
متن کامل گزارش سالیانه تأمین مالی حملونقل در سال ۲۰۲۵ از اینجا قابل مشاهده است:
تهیه و تنظیم: تحریریۀ اصل
مطلب مرتبط: ۱